|
19.06.2017
W przypadku Wielkiej Nocy oktawa jest przeżywana jako jeden dzień. Z tego względu tylko w oktawie Zmartwychwstania nie obowiązuje wstrzemięźliwość w piątek. W czasie reform kalendarza liturgicznego w latach 50 XX wieku papież Pius XII zniósł większość oktaw, ze względu na to, iż wiele świąt i wspomnień nakładało się na siebie i kalendarz liturgiczny był przepełniony. Niestety redukcja dotknęła również oktawy Bożego Ciała. Dzięki wielkiemu Prymasowi Polski, ks. kard. Stefanowi Wyszyńskiemu, Stolica Święta przyznała dla naszego kraju indult, czyli specjalną zgodę, na dalsze przeżywanie oktawy na terenie całej Polski. Do dziś trwa więc ten uroczysty obchód jako piękny wyraz wiary ludu polskiego. W naszym kościele do czwartku codziennie o godzinie 18 sprawowana jest Eucharystia wraz z procesją teoforyczną po Komunii św. W ten sposób nasza wspólnota wyraża uwielbienie i wiarę w realną obecność Pana pod postaciami sakramentalnymi. Jest to, także, publiczna manifestacja przynależności do Chrystusa i Jego Kościoła. Adoracja staje się w ten sposób przedłużeniem Najświętszej Ofiary i prośbą o owoce przyjętej Eucharystii. Niegdyś Msza w oktawie była sprawowana wobec wystawionego Najśw. Sakramentu. W czasie sekwencji kapłan na słowa "Panis angelicus...' odwracał się w kierunku wiernych i udzielał błogosławieństwa Ciałem Chrystusa. Obecnie z tego zwyczaju zrezygnowano. Pozostał jedynie obrzęd poświęcenia wianków z ziół i kwiatów w ostatni dzień oktawy. Wianki sporządzane powinny być m.in. z ziół leczniczych np. mięty, rumianku, jaśminu itp. Na początku XX wieku ósmy dzień oktawy poświęcony był Eucharystycznemu Sercu Jezusa. Do dziś w tym dniu niejako powtarzając procesję z samej uroczystości udajemy się do czterech ołtarzy wokół kościoła. W naszej parafii piątek po oktawie, a więc uroczystość Najświętszego Serca Jezusa, stał się również dniem, w którym poprzez procesję oddajemy cześć Jezusowi Eucharystycznemu. Zapraszam wszystkich Parafian do dalszego wspólnego przeżywania oktawy Bożego Ciała, święta wiary i wspólnoty.
Ks. Jakub Mazur |