|
14.02.2018
Największe święto chrześcijan, czyli Wielka Noc Zmartwychwstania Pana, poprzedzony jest okresem czterdziestodniowego przygotowania. Rozpoczyna się ono w środę popielcową wymownym obrzędem posypania głów popiołem. Już w Starym Testamencie Izraelitom w czasie pokuty, postu i intensywnej modlitwy towarzyszył znak popiołu. Przypomina on o nędzy grzechu, marności człowieka i pokorze wobec świętości Stwórcy. Popiół przypomina również o przemijalności życia, krótkotrwałości tego co doczesne. "Pamiętaj, że prochem jesteś i w proch się obrócisz." - Słowa te można w pełni zrozumieć jedynie z drugą formułą wypowiadaną w czasie rytu: "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię". Z bezsensu grzechu i śmierci jesteśmy wydobywani łaską Boga i w zawierzeniu Chrystusowi. Nawrócenie to odwrócenie się od doczesnych marności, a zwrócenie się ku Bogu. Zmiana sposobu myślenia sprawia wtedy, że proch, którym jesteśmy, nabiera nowego znaczenia. Nie jesteśmy prochem, który się depcze i który nic nie znaczy. Bóg stwarzając człowieka tchnął w proch ziemi tchnienie życia. Jesteśmy więc jak mówił papież Franciszek prochem umiłowanym. Jesteśmy dziećmi Boga. I droga wielkiego postu do tego właśnie ma nas prowadzić - abyśmy poprzez nawrócenie stali się w pełni dziećmi Boga.
Ks. Jakub Mazur |